EcoCafe

Ik ben er eventjes tussenuit geweest, maar nu volledig klaar om er weer in te vliegen.

Gisteren ben ik terechtgekomen op een uiteenzetting van Jean Ziegler over zijn boek “De haat tegen het Westen”. Jean Ziegler zat in het Zwitsers parlement voor de sociaal-democraten en was speciaal VN gezant voor het recht op voedsel. Zijn centrale stelling is dat in grote delen van de wereld een haat heerst tegen het Westen – afgezien van de pathologische haat zoals aanwezig bij terroristen. Ik ga niet in detail treden maar het was een redelijk negatief verhaal met als impliciete conclusie dat het kapitalisme rot is.

Iemand in het publiek – een duurzaamheidconsultant van Beco – maakte een intelligente opmerking, en daarover wil ik het wel hebben. Hij zei het niet met zoveel woorden maar ongetwijfeld heeft het Westen schuld aan veel problemen in de wereld. Denk aan honger veroorzaakt door westerse landbouwsubsidies, denk aan milieuvervuiling dankzij westerse oliemaatschappijen of denk aan het verdrijven van volkeren van hun grond omwille van de mineralen in die grond. Dat het Westen daar schuld aan heeft wil echter niet zeggen dat kapitalisme, of privébezit en investeringen slecht zijn. Hij haalde Gunter Pauli aan, de man achter het idee van een blauwe economie, – ik zou het een groene economie noemen – en daar wordt het interessant.

Gunter Pauli is een Antwerpenaar die staat voor een duurzame economie, met een nadruk op duurzaam innoveren. Het principe: De natuur verbetert continu haar efficiëntie en is zo de meest economische agent is op aarde. Onze huidige manier van produceren en consumeren is niet houdbaar. We moeten denken in termen van cyclussen, in onze productiemethoden moeten we proberen de natuur te imiteren, zo wordt consumptie iets positiefs. Dit is de derde industriële revolutie.

Hij brengt dat ook in praktijk, op zijn website staan talloze reële cases. Ook op de website van Trends worden enkele van zijn cases uitgelegd in fiches. Hij toont aan dat duurzaam innoveren werkt en rendabel kan zijn.  Een mooi voorbeeld is het heraanplanten van verdwenen regenwoud in Colombia. De business case is heel eenvoudig. Bosgrond houdt water vast en zuivert het, dat gaf het project een eerste stroom van inkomsten: de verkoop van proper water aan de bevolking. Wanneer het bos meer leeftijd kreeg, kon worden begonnen met het winnen van bio-brandstof – tof dat bio-brandstof ook kan samengaan met herbebossing in plaats van ontbossing. Een belangrijke conclusie is dat het project over 25 jaar meer return heeft geleverd dan een belegging in Microsoft, en dat JP Morgan er mee achter staat. Dat alles zonder dat kapitaal mensen uitbuit of het milieu kapot maakt.

Ik ben volledig akkoord met de man van Beco, en Gunter Pauli. De remedie tegen uitbuiting van mensen en planeet is een combinatie van duurzame bedrijfsprocessen en rentabiliteit. Zorg ervoor dat de kracht van het kapitaal mee aan het juiste zeel trekt. Goede bedoelingen zullen zo veel sneller uitmonden in werkelijk resultaat!