Chocfinger en de Chocoladecrisis
Crisis in de cacaomarkt! Een te zwak aanbod zorgt voor sterk stijgende prijzen. Chocoladeverwerkers spreken van een heuse chocoladecrisis. Dit wordt nog eens in de verf gezet door de actie van Anthony Ward a.k.a. Chocfinger, een cacaotrader bij Armajaro, dat verschillende grondstoffenfondsen beheert.
Chocfinger begon in oktober 2009 met het kopen van futurecontracten voor levering van cacao in juli 2010. Zijn concurrenten schatten de gemiddelde prijs op 2.100 à 2.200 pond per ton. In het begin van de maand bedroeg de spotprijs een goede 2.700 pond per ton. Chocfinger kon dan kiezen voor een cash settlement, waarbij hij per ton een mooie 500 à 600 pond winst zou maken. Chocfinger koos er echter voor om de cacao fysiek te laten leveren, op te slaan en van de markt te halen. Het gaat om een aanzienlijke hoeveelheid, maar liefst 7% van de wereldproductie.
Dit versterkt de prijsstijgingen, maar Chocfinger wil niet worden vergeleken met speculanten. Hij gaat uit van een degelijke analyse van de markt, Armajaro zou zelfs weerstations hebben in Ivoorkust (goed voor 40% van de cacaoproductie). Speculatie is het misschien niet, maar je kan je vragen stellen bij het economische nut van dit spelletje.
Futures hebben ongetwijfeld hun nut. Toen Chocfinger besloot om futures te kopen, ging hij een contract aan met cacaoproducenten om aan een afgesproken prijs cacao af te nemen. Dit vermindert het risico bij producenten, die daardoor misschien meer konden investeren. Het kan zelfs nuttig zijn om cacao van de markt te halen en later weer te verkopen, wanneer vb. de oogst in Ivoorkust zou tegenvallen. Zo is er een buffer die te grote prijspieken tegengaat, maar de kost is een hogere prijs vandaag, dan wanneer de cacao gewoon kon worden verkocht.
Chocfinger is dus een nuttige economische speler. Hij neemt het risico van een tegenvallende oogst over en levert in die zin een verzekering aan cacaoproductenten. Bij een goede oogst slikt hij heel wat verlies. Aan de cacao-afnemers om een verstandig aankoopbeleid te voeren, al is dat niet evident als je moet opboksen tegen gehaaide traders als Anthony Ward…
Ik heb het artikel van Anthony Ward ook in de krant gelezen. Ik vind het knap van u hoe je het nut van futures beschrijft in het artikel. En mensen mogen zich zeker vragen stellen of dit moreel wel te verantwoorden is wat die Anthony doet. Als cacao afnemers deze hoeveelheid zouden opslaan zou er waarschijnlijk niemand kritiek op hebben, maar als trader zulke hoeveelheid opslaan…
Gert
July 28, 2010 at 9:14 am
Net zoals je vorige artikels weer zeer leuk en vlot geschreven.
Ik weet niet of je juist zit als je schrijft dat de trader het risico van een slechte oogst overneemt van de producent. De producent verkoopt zijn cacao aan de vooraf afgesproken prijs. De zal hoogstwaarschijnlijk lager zijn als de spot op dat moment, owv het lagere aanbod. Door dus met futures te werken verhoogt! dus juist het risico van de cacao producent bij een slechte oogst. Nl naast de kleinere volumes ook lagere prijzen (dan de marktprijs).
Het punt dat de producenten meer kunnen investeren omdat ze hun verkoopsprijs kennen gaat m.i. ook niet op. De producenten kennen nl. de volumes die ze zullen oogsten nog niet.
Deze twee punten zijn wel van toepassing voor cacaoverwerkers die de cacao als input voor hun productie gebruiken. Dankzij hun futures -en de gekende aankoopprijs- zijn ze zelfs beschermd tegen de grillen van de chokfinger.
Nathan
August 1, 2010 at 4:33 pm
@ Nathan,
Inderdaad, de koper van de future neemt het risico op een wereldwijd goede oogst of zwakke vraag op zich.
De cacaoboer is zeker dat hij zijn cacao verkocht krijgt, en dat zou een argument kunnen zijn om de bank te overtuigen om geld te krijgen voor een uitbreiding van de plantage. Het risico op een te lage prijs voor de cacao is verdwenen.
Het risico door het ongekende oogstvolume wordt inderdaad wel groter, ik weet niet wat de variatie is op zo’n oogst maar een boer kan futures afsluiten voor 50% van de verwachte oogst.
Jan
August 2, 2010 at 7:27 am
[...] een kleine crisis op de cacaomarkt wordt het heet voor de tarwehandel. Deze keer geen hedge fund dat voor oproer [...]
Hete zomer, hete tarweprijzen, maar geen voedselcrisis « EcoCafe
August 7, 2010 at 2:18 pm